Φραγκοσυριανή

Μάρκος Βαμβακάρης. Έργο του Ζωγράφου Τζινιώλη. Φωτογραφία Γιάννης Γρυπάρης

Η Φραγκοσυριανή

Μια φούντωση μια φλόγα
έχω μέσα στην καρδιά,
λες και μάγια μού 'χεις κάνει,
Φραγκοσυριανή γλυκιά.

Θά 'ρθω να σε ανταμώσω
πάλι στην ακρογιαλιά,
θά 'θελα να με χορτάσεις
όλο χάδια και φιλιά.

Θα σε πάρω να γυρίσω
φοίνικα, Παρακοπή.
Γαλισά και Ντελαγκράτσια,
και ας μού 'ρθει συγκοπή.

Στο Πατέλι, στο Νιοχώρι,
φίνα στην Αληθινή,
και στο Πισκοπιό ρομάντζα,
γλυκιά μου Φραγκοσυριανή.

Μάρκος Βαμβακάρης

Ολος ο κόσμος της Σύρου μ' αγαπούσε πολύ, διότι κι εγώ ήμουν Συριανός και το είχαν καμάρι οι Συριανοί. Κάθε καλοκαιράκι με περίμεναν να πάω στη Σύρα να παίξω και να γλεντήσει όλη η Σύρα μαζί μου. Το 1937 πήρα μαζί μου τον Μπάτη, τον αδερφό μου τον μικρό και τον πιανίστα Ροβερτάκη και πήγα για πρώτη φορά στη Σύρο, είκοσι χρόνια αφ' ότου έφυγα από το νησί. Το λέω και στο τραγούδι:

Σε είκοσι χρόνια δυο φορές
ήρθα να σ' αντικρίσω
και με το μπουζουκάκι μου
γλυκά να τραγουδήσω.

Πρωτόπαιξα, λοιπόν, σ' ένα μαγαζί στην παραλία, μαζεύτηκε όλος ο κόσμος. Κάθε βράδυ γέμιζε ο κόσμος το μαγαζί κι έκατσα περίπου δύο μήνες. Εγώ, όταν έπαιζα και τραγουδούσα, κοίταζα πάντα κάτω, αδύνατο να κοιτάξω τον κόσμο, τα έχανα. Εκεί όμως που έπαιζα, σηκώνω μια στιγμή το κεφάλι και βλέπω μια ωραία κοπέλα. Τα μάτια της ήταν μαύρα. Δεν ξανασήκωσα το κεφάλι, μόνο το βράδυ την σκεφτόμουν, την σκεφτόμουν.....
Πήρα, λοιπόν, μολύβι κι έγραψα πρόχειρα:

Μία φούντωση, μια φλόγα έχω
μέσα στην καρδιά
Λες και μου΄χεις κάνει μάγια
Φραγκοσυριανή γλυκιά...

Ούτε και ξέρω πως την λέγανε ούτε κι εκείνη ξέρει πως γι ' αυτήν μιλάει το τραγούδι. Όταν γύρισα στον Πειραιά, έγραψα τη Φραγκοσυριανή.

Από το βιβλίο «Μάρκος Βαμβακάρης - ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ», της Αγγελικής Βέλλου-Κάιλ, Αθήνα 1978, εκδόσεις «Παπαζήση».

ΦΡΑΓΚΟΣΥΡΙΑΝΗ